Wymagania egzaminacyjne

Drukuj
PDF

1.1. EGZAMIN PRAKTYCZNY:

1. Egzamin praktyczny obejmuje:

a) manewrowanie jachtem pod żaglami,

b) manewrowanie jachtem na silniku,

c) umiejętność kierowania załogą,

d) pracę w charakterze członka załogi,

e) umiejętności z zakresu prac bosmańskich.

2. Umiejętność manewrowania:

a) manewry pod żaglami na jachcie typu slup o długości kadłuba większym niż 5,5 m,

b) manewry na silniku na jachcie typu slup o długości kadłuba większym niż 5,5 m,

c) egzamin można przeprowadzić przy sile wiatru (1 ÷ 5) ºB, na akwenie manewrowym z dostępnym pomostem pozwalającym w pełni wykonać zadania egzaminacyjne, wyposażonym w sprawne urządzenia cumownicze i dostępną boją manewrową.

3. Manewry pod żaglami:

a) manewry podstawowe: zwrot przez sztag, zwrot przez rufę, odejście od nabrzeża, dojście do nabrzeża, alarm „człowiek za burtą”.

b) manewry dodatkowe: dojście do boi, odejście od boi, stawanie na kotwicy, zejście z kotwicy, stawanie w dryf.

4. Manewry na jachcie na silniku:

a) manewry podstawowe: odejście od nabrzeża, dojście do nabrzeża, alarm „człowiek za burtą”.

b) manewry pomocnicze: dojście do boi, odejście od boi, holowanie jachtu.

5. Zakres wymagań:

a) egzamin z manewrowania jachtem:

- manewrowanie jachtem pod żaglami:

· zdający wykonuje na jachcie pod żaglami minimum wszystkie manewry podstawowe wymienione w p. 3a,

· o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE,

- manewrowanie jachtem na silniku:

· zdający wykonuje na jachcie na silniku minimum wszystkie manewry podstawowe wymienione w p. 4a,

· o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE,.

- umiejętność kierowania załogą:

· zdający wykazuje na jachcie pod żaglami umiejętność: kierowania i planowania pracy załogi, wydawania komend i poleceń, egzekwowania ich wykonywania we właściwym momencie, podejmowania decyzji związanych z manewrowaniem i eksploatacją jachtu,

- praca w charakterze członka załogi:

· zdający wykazuje na jachcie pod żaglami umiejętność: reagowania na przechyły jachtu (balastowanie) bez polecenia prowadzącego, prowadzenia foka w stosunku do kierunku wiatru i ustawienia grota, prawidłowego wykonywania poleceń prowadzącego jacht, prawidłowego odpowiadania na komendy,

b) egzamin z prac bosmańskich:

- zdający wykazuje umiejętność wiązania 12 wymaganych węzłów oraz usuwania prostych usterek i awarii kadłuba i takielunku.

6. Definicje i interpretacje:

a) osoba zdająca egzamin z manewrowania jachtem pod żaglami i na silniku powinna samodzielnie sterować jachtem,

b) brak komend i poleceń wydawanych załodze przez zdającego egzamin może być traktowane, jako brak umiejętności z zakresu kierowania pracą załogi,

c) za właściwe wykonanie komend i poleceń rozumie się także umiejętność samodzielnego wykonania wszystkich czynności, których wymaga manewrowanie danym jachtem,

d) za prawidłowe wykonanie manewrów pod żaglami uważa się:

- zwrot przez sztag

· jacht zmienił hals podczas przechodzenia linii wiatru dziobem z zachowaniem zdolności manewrowej w ciągłej, nie przerwanej cyrkulacji, z kursu ostry bajdewind na kurs ostry bajdewind przeciwnego halsu,

- zwrot przez rufę

· jacht zmienił hals podczas przechodzenia linii wiatru rufą w ciągłej, nie przerwanej cyrkulacji, z kursu pełny baksztag na kurs pełny baksztag przeciwnego halsu,

- odejście od nabrzeża

· jacht odszedł od nabrzeża przy pomocy żagli i popłynął na zadanym halsie,

- dojście do nabrzeża

· jacht doszedł przy pomocy żagli we wskazane przez KE miejsce i zacumował w określony przez nią sposób,

- alarm „człowiek za burtą”

· ogłoszono alarm, wyznaczono obserwatora, podano środki ratunkowe po nawietrznej „człowieka za burtą” ,

· podejście do „człowieka za burtą” odbyło się na żaglach, na kursie bajdewind, właściwą burtą z prędkością ok. 1 węzła (ok. 0.5 m/s), w czasie nie dłuższym niż 3 minuty,

· wyznaczono odpowiednio wcześnie osoby do podjęcia „człowieka za burtą” i w zależności od konstrukcji jachtu podjęto go z wody na pokład,

· udzielono „człowiekowi” niezbędnej pomocy,

· utrzymano zdolność manewrową jachtu przez cały czas manewru,

- dojście do boi

· jacht zatrzymał się w linii wiatru, w odległości skutecznego zasięgu bosaka, a boja znajduje się przed dziobem lub przy burcie do wysokości want przedniego masztu,

· zacumowano jacht przy zrzuconym lub zrolowanym foku,

- odejście od boi

· jacht po postawieniu żagli i oddaniu cumy dziobowej odszedł od boi na zadanym halsie,

- stawanie na kotwicy

· sklarowano kotwicę i przygotowano dostateczną długość liny kotwicznej,

· rzucono kotwicę przy nieznacznym posuwaniu się jachtu do przodu w linii wiatru z jednoczesną cyrkulacją, lub po rozpoczęciu biegu wstecznego,

· zrzucono lub zrolowano foka, w razie konieczności podczas dryfu jachtu w linii wiatru luzowano linę kotwiczną,

- zejście z kotwicy

· po wyrwaniu kotwicy jacht odszedł na zadany hals,

· dokonano klaru kotwicy i liny kotwicznej.

- stawanie w dryf

· podczas kursu bajdewind bez luzowania wybranego foka nastąpiło przejście dziobem linii wiatru, ustawiono jacht burtą do wiatru, płetwę steru wyłożono na burtę nawietrzną i utrzymano jacht w dryfie.

e) za prawidłowe wykonanie manewrów na silniku uważa się:

- odejście od nabrzeża

· jacht odszedł na zadany kurs,

- dojście do nabrzeża

· jacht zatrzymał się we wskazanym przez KE miejscu,

- alarm „człowiek za burtą”

· jacht zatrzymał się prawidłową burtą przy człowieku a następnie wyciągnięto człowieka w odpowiednim do tego miejscu jachtu na jego pokład.

- dojście do boi

· jacht zatrzymał się w linii wiatru, w odległości skutecznego zasięgu bosaka, a boja znajduje się przed dziobem lub przy burcie do wysokości want przedniego masztu,

· zacumowano jacht i wyłączono napęd,

- odejście od boi

· jacht po uruchomieniu silnika i oddaniu cumy odszedł od boi na zadany kurs,

- holowanie pojedynczego jachtu

· gdy na jachcie sklarowano i zamocowano hol, prawidłowo go podano i przeprowadzono zespół holowniczy we wskazane miejsce,

f) obowiązuje znajomość 12 węzłów: prosty (płaski), ratowniczy (dwa sposoby), knagowy, buchta, ósemkowy, refowy, szotowy, flagowy, rożkowy, sztyk, wyblinka, cumowy żeglarski.

7. Stosuje się następujące kryteria ocen:

a) 5 (bardzo dobry)

- zdający wykonuje manewry pod żaglami lub na silniku w sposób bezpieczny i skuteczny, powtarzalny i pewny, bez poprawek, potrafi kierować załogą w sposób zdecydowany,

b) 4 (dobry)

- zdający wykonuje manewry w sposób bezpieczny i skuteczny bez poprawek, potrafi kierować załogą,

c) 3 (dostateczny)

- zdający wykonuje manewry pod żaglami lub na silniku w sposób bezpieczny i skuteczny z poprawkami, potrafi kierować załogą w stopniu wystarczającym,

d) 2 (niedostateczny) - ocena nie zaliczająca egzaminu

- zdający nie potrafi wykonać w sposób bezpieczny i skuteczny manewrów, nie potrafi kierować załogą,

- ze względu na bezpieczeństwo załogi lub jachtu odebrana została zdającemu komenda podczas egzaminu.

8. Uwagi końcowe:

a) przed egzaminem praktycznym KE powinna zapoznać zdających z niniejszymi wytycznymi, a po jego zakończeniu - omówić wyniki (szczególnie w przypadku ocen niedostatecznych),

b) KE ma obowiązek zapewnić bezpieczeństwo żeglugi w czasie trwania egzaminu

c) na życzenie zdającego KE powinna umożliwić mu zapoznanie się w czasie paru minut z własnościami żeglugowymi jachtu,

d) jeżeli KE uzna, że wykonywany manewr zagraża bezpieczeństwu załogi lub jachtu, powinna odebrać zdającemu komendę, co oznacza ocenę niedostateczną,

e) KE decyduje o tym czy wykonany manewr był bezpieczny i skuteczny oraz o ocenie egzaminu,

f) droga przebyta przez jacht i liczba zwrotów może być, co najwyżej dwukrotnie większa od uznanej przez KE za niezbędne,

g) osoba zdająca egzamin może wykonywany manewr przerwać i powtórzyć go od początku tylko raz,

h) egzamin z manewru: alarm „człowiek za burtą” odbywa się na otwartym akwenie,

i) ocena końcowa egzaminu praktycznego jest średnią arytmetyczną z poszczególnych jego członów.

 

1.2. EGZAMIN TEORETYCZNY:

1. Egzamin teoretyczny obejmuje sprawdzenie wiadomości z następujących przedmiotów: budowa jachtu, teoria żeglowania, przepisy, locja śródlądowa, ratownictwo, meteorologia.

2. Wiedzę z zakresu wiadomości teoretycznych należy sprawdzić w formie:

a) egzaminu pisemnego do wyboru przez KE:

- pisemne odpowiedzi na pytania,

- rozwiązanie testu,

b) ustnych odpowiedzi na pytania.

3. O wyborze formy egzaminu teoretycznego oraz pytaniach decyduje KE.